İnsansız Hava Araçları için Risk Değerlendirme (SORA) Prosedürü

İnsansız Hava Aracı (İHA) üretenler veya kullananlar mutlaka SORA tanımına denk gelmiştir. SORA ya da İngilizce açılımı ile “Specific Operations Risk Assessment” bir risk değerlendirme yöntemidir.

SORA süreci, İHA tipine ve uçuş alanına bağlı olarak görevle ilgili riskleri tanımlamayı amaçlamaktadır. Riskler tanımlandıktan sonra, SORA bize bir operatörün/pilotun görevi emniyetli bir şekilde yürütmek için sahip olması gereken minimum emniyet gereksinimlerinin neler olduğunu söyler. İşlem tamamlandıktan sonra, her şey onay için yetkili makama (Ülke Sivil Havacılık Otoritesi) gönderilmelidir.

Ülkemizde İHA’ların sertifikasyonu, uçuşa elverişliliği, tescil ve online kayıt işlemleri, uçuş izinleri, pilot yetkilendirmeleri gibi ilgili tüm konular Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü (SHGM) tarafından yürütülmekte ve denetlenmektedir. Bu amaçla 2016 yılında SHT-İHA yayımlanmıştır.

SHGM tarafından İHA’lar ağırlığa göre 4 ana gruba ayrılmaktadır. Ayrıca ticari faaliyet olup olmamasına göre de gereklilikler değişmektedir.

  • İHA0: Azami kalkış ağırlığı 500 gr (dâhil) – 4kg aralığında olan İHA’lar,
  • İHA1: Azami kalkış ağırlığı 4 kg (dâhil) – 25 kg aralığında olan İHA’lar,
  • İHA2: Azami kalkış ağırlığı 25 kg (dâhil) – 150 kg aralığında olan İHA’lar,
  • İHA3: Azami kalkış ağırlığı 150 kg (dâhil) ve daha fazla olan İHA’lar

SHGM, İHA konusunda kendi kurallarını önceden yazdığı için EASA mevzuatına birebir uyum sağlamamaktadır. Bu yüzden SORA süreci henüz uygulanmamaktadır. Bunun yerine Emniyet ve Uygunluk Beyanı istenmektedir.

Avrupa Havacılık Emniyet Ajansı (EASA) tarafından ise İHA’lar 3 ana gruba ayrılmaktadır.

  1. Open Category (Açık Kategori)
  2. Specific Kategori (Özel Kategori)
  3. Certified Category (Sertifikalandırılmış Kategori)

Belirlenen bu kategorilere göre uçuşa elverişlilik açısından İHA’lardan istenen gereklilikler aşağıdaki resimde verilmektedir.

EASA Design Verification of the UAS groups

Açık kategoride (Open Category), yüksek düzeyde emniyeti garanti eden ve kazaları sınırlayan belirli kurallar izlenerek faaliyet gerçekleştirilir. Bunlar aşağıdaki gibi özetlenebilir:

  • Konvansiyonel hava araçları ile çarpışmayı önlemek için: 120 metrenin altında uçulmalı;
  • Nesnelerle (binalar, antenler, kuş sürüleri vb.) çarpışmaktan kaçınmak için: İHA sürekli görsel temas altında tutulmalı;
  • İnsanlarla çarpışmamak için: Kalabalık ve uçuş hakkında bilgi sahibi olmayan kişilerin üzerinden uçulmamalı.

Özel kategoride (Specific Category) ise söz konusu şartların dışına çıkılır ve bu nedenle riskler artmaktadır. Özel kategoride faaliyet yapmak isteyen İHA operatörü, görevle ilgili riskleri azaltmak zorundadır. SORA süreci, görev risklerini azaltan öneriler sunmaktadır.

Sertifikalandırılmış kategori (Certified Category) ise Part-21 kapsamında Tip Sertifikasyonu olarak bilinen süreci içermektedir. İHA Sertifikasyonu eğitimleri için tıklayınız.

Özel kategoride yer alan Tasarım Doğrulama Raporunun hazırlanabilmesi için EASA bir uyum kontrol listesi hazırlamıştır. EASA Design Verification Compliance Matrix için tıklayınız. Tasarım Doğrulama ile ilgili süreç bir sonraki yazımızda açıklanacaktır.

Tasarım Doğrulama Raporu (DVR) için ön şart SORA sürecinin işletilmesi ve kanıtlarının otoriteye sunulmasıdır. SORA süreci, Özel Güvence ve Bütünlük Düzeyleri olarak çevirebileceğimiz SAIL (Specific Assurance and Integrity Levels) ve ilgili emniyet seviyelerinin tanımlanmasını içeren 10 adıma bölünmüştür.

ADIM #1: CONOPS’un Belirlenmesi

CONOPS, Operasyon Konsepti anlamına gelir, yani operasyonel senaryonun açıklanmasıdır. İHA model tipi bilgileri (Ağırlık, boyut, menzil, seri numarası vb.), Görev tipi (BVLOS, uçuş zamanı, hava sahası ve konum) bilgileri hazırlanır.

ADIM # 2: GRC Belirleme

GRC (Yer Risk Sınıfı), İHA’nın kontrolünü kaybetmesi durumunda kişi ve nesnelere çarpma riskidir. Bu risk, İHA boyutuna ve ağırlığına, operasyon tipine ve üzerinden uçulan alanın tipine bağlıdır.

ADIM # 3: GRC Azaltma

GRC belirlendikten sonra, bulunan değeri düşürmek için hafifletici eylemler uygulanabilir. Bu işlem üç adımda yapılır:

M1 – GRC Stratejik azaltmalar
M2 – Çarpma durumunda etkilerin azaltılması
M3 – Acil durum planı

Bu üç öğenin her biri, GRC değerini azaltabilecek veya artırabilecek bir düzeltme değerine sahiptir. Düzeltme faktörü, azaltmanın sağlamlığına bağlıdır.

M1 GRC Stratejik Azaltmalar

Bu azaltmalar, her biri kendi sağlamlık düzeyine sahip iki bileşene ayrılır. İlk bileşen, “Yer risk tamponu”nun tanımıdır, dolayısıyla uçuş alanını çevreleyen bir alandır. 1:1 kuralı bu tamponu tanımlar (örneğin 100m yükseklikte uçarsam tampon 100m olur).

İkinci bileşen, insanların riske maruz kalmasıyla ilgilidir. İnsanlarla çarpışma riskini azaltmak için, operatör günün belirli saatlerinde uçmalıdır (örneğin, kentsel ortamlarda hafta içi veya endüstriyel ortamlarda tatiller sırasında).

M2 GRC Darbe durumunda etkilerin azaltılması.

Bu hafifletmeler, İHA’nın manuel veya otomatik olarak etkinleştirilebilen bir paraşüt yardımıyla düşmesi gibi tehlikeleri sınırlayan ekipmanların kullanımını içerir. Ayrıca çarpma sonrası İHA bileşenlerinin dağılmasını koruyan cihazlar da tehlikeyi azaltabilir. (örneğin pervane koruması)

M3 GRC Acil Durum Planı (ERP)

Operasyonların kontrolünün kaybedilmesi durumunda hasarı sınırlamak için Acil Durum Planı uygulanır. Örneğin, acil bir durumda ilgili birimler (Olay Bildirimi Birimi, Acil Servis, İtfaiye, vb.) ile iletişime geçin gibi.

Nihai GRC, 7’den yüksekse, SORA süreci işletilemez.

Adım #4 – İlk Hava Risk Sınıfının (ARC) Belirlenmesi

Hava Seyrüsefer Hizmet Sağlayıcısı (DHMİ) veya diğer hava sahasıyla ilgili otoriteler (SHGM, Eurocontrol, vb.), hava sahası karakterizasyon çalışmalarını kullanarak hava sahası çarpışma risklerini doğrudan haritalamayı seçebilir. Bu haritalar, belirli bir hava sahası için doğrudan ilk Hava Risk Sınıfını (ARC) gösterecektir. Yetkili makam, bir hava çarpışma risk haritası (statik veya dinamik) sağlıyorsa, başvuru sahibi ilk ARC’yi belirlemek için bu hizmeti kullanmalı ve doğrudan risk azaltma adımlarına geçmelidir.

Böyle bir hizmetin bulunmadığı durumlarda ise, İHA operasyon tipine uygun ARC’yi bulmak için, başvuru sahibi aşağıdaki süreci kullanmalıdır.

Yukarıdaki süreçten de görüleceği üzere hava sahası 13 toplu çarpışma riski kategorisine ayrılmıştır. Bu kategoriler irtifa, kontrollü ve kontrolsüz hava sahası, havaalanı/heliport ile havaalanı olmayan/heliport olmayan ortamlar, kentsel ve kırsal ortamlar üzerindeki hava sahası ve son olarak tipik hava sahasına karşı tipik olmayan (örneğin ayrılmış) şeklindedir.

Adım #5 – Nihai ARC’yi belirlemek için Stratejik Azaltmaların Uygulanması (isteğe bağlı)

Başvuru sahibi, Başlangıç ARC’sinin yerel Operasyonel Hacimdeki koşul için çok yüksek olduğunu düşünürse, ARC azaltma süreci için Annex C’de belirtilen süreci işletir.
Başvuru sahibi, İlk ARC atamasının yerel Operasyonel Hacimdeki koşul için doğru olduğunu düşünürse o ARC, Nihai ARC olur.

Adım #6 – Taktiksel Azaltma Performans Gereksinimi (TMPR) ve Sağlamlık Düzeyleri

Hava sahası emniyet hedefine ulaşmada gerekli olan “havada çarpışma riski”ni azaltmak için Taktiksel Azaltmalar uygulanır. Taktiksel Azaltmalar, “Gör ve Önle” (Ör: VLOS kapsamındaki operasyonlar) veya geçerli hava sahası emniyet hedefine ulaşmak için alternatif bir yol sağlayan bir sistem gerektirebilir (DAA kullanarak operasyon veya çoklu DAA sistemleri). Taktiksel Azaltmaların uygulanmasına yönelik yöntem Annex D’de anlatılmaktadır.

Adım #7 SAIL (Özel Güvence ve Bütünlük Düzeyleri) belirleme

SAIL parametresi, yer ve hava risk analizlerini birleştirir ve gerekli faaliyetleri yürütür. SAIL, UAS operasyonunun kontrol altında kalacağına dair güven seviyesini temsil eder.

Operasyonun kontrol altında kalacağına dair güven seviyesi SAIL ile temsil edilir. SAIL nicel/sayısal değildir, bunun yerine şunlara karşılık gelir:

  • Uyulması gereken Operasyonel Emniyet Hedefleri (OSO),
  • Bu hedeflere uyumu destekleyebilecek faaliyetlerin tanımı ve
  • Hedeflerin karşılandığını gösteren kanıtlar.

Belirli bir ConOps’a atanan SAIL, aşağıdaki tablo kullanılarak belirlenir.

Adım #8 – Operasyonel Emniyet Hedeflerinin (OSO) Belirlenmesi

SORA sürecinin son adımı, operasyon içindeki savunmaları operasyonel emniyet hedefleri (OSO) şeklinde değerlendirmek ve ilgili sağlamlık seviyesini belirlemek için SAIL’i kullanmaktır.

Aşağıda verilen tablo, ilgili sağlamlık seviyesini belirlemek için için nitel bir metodoloji sunmaktadır. Bu tabloda O Opsiyoneldir, Düşük sağlamlık için L önerilir, Orta sağlamlık için M önerilir, Yüksek sağlamlık için H önerilir. Çeşitli OSO’lar, azaltmaya yardımcı oldukları tehdide göre gruplandırılmıştır; bu nedenle bazı OSO’lar tabloda tekrarlanabilir.

JARUS SORA Operational Safety Objectives (OSO) – Pdf için tıklayınız

Örneğin; SAIL 2 değerimiz varsa (GRC 2 ve ARC-b), OSO’ya uyulması gereken sağlamlık seviyesi “Düşük”tür. Bu, operatörün görevlerinin farkında olması ve eğitimi almış olması gerektiği anlamına gelir. Değer “Orta” ise, operatörün daha özel gereksinimleri olmalıdır.

Adım #9 – Bitişik Alan/Hava Sahası Hususları

Bu adımın amacı, yerdeki bitişik alanların ve/veya bitişik hava sahasının ihlaliyle sonuçlanan operasyonun kontrol edilememesinden kaynaklanan riski ele almaktır. Bu alanlar farklı uçuş aşamalarına göre değişiklik gösterebilir. Bu durum, bitişik hava sahasının yoğun bir şekilde insan trafiğine maruz kalması veya yoğun nüfuslu bir alan olması durumunda yönetilmesi gereken bir risk oluşturur. Söz konusu durumlar varsa, hafifletici önlemler alınmalı ve İHA’nın herhangi bir arıza veya başka bir durumda belirlenmiş alanın dışına çıkmamasını garanti etmelidir.

Adım #10 Kapsamlı Emniyet Belgeleri

SORA süreci, başvuru sahibine, yetkili makama ve ANSP’ye operasyonun emniyetli bir şekilde yürütülebileceğine dair yeterli düzeyde güven sağlamak için dikkate alınması gereken bir dizi azaltma ve emniyet hedefi içeren bir metodoloji sağlar. Bunlar:

  • Asıl GRC’yi değiştirmek için kullanılan azaltmalar
  • İlk ARC için stratejik azaltmalar
  • Nihai ARC için taktiksel azaltmalar
  • Bitişik Alan/Hava Sahası Hususları
  • Operasyonel Emniyet Hedefleri

Başvuru sahibi, diğer tüm şartları da göz önünde bulundurarak ilgili kanıtları hazırlar ve başvurusunu gerçekleştirir.

Kaynaklar;

1- EASA Specific Category – Civil Drones web sayfası

2- JARUS SORA Dokümanları – SORA Package

3- EASA Webinar – The specific category and the drone design verification process

4- SHGM İHA (İnsansız Hava Aracı Sistemleri) web sayfası


.

Dünya’da ve Türkiye’de VTOL ve Uçan Araba Çalışmaları

Son yılların popüler konularından biri de “VTOL hava aracı” veya ülkemizde bilinen adıyla “uçan araba” üretimi. Özellikle kentsel kara trafiğinin artması, teknolojik gelişmeler ve Karbon emisyonu gibi çevre koruma konularında devletlerin çeşitli kararlar alması sonrasında bu projeler daha çok konuşulur oldu.

Aslında bu tip projeler daha önce denenmiş ancak o günün şartlarında uygun bulunmayarak tozlu raflara kaldırılmıştı. Almanya, Amerika (DARPA ve NASA) ve Rusların yaptığı bir çok araştırma geliştirme projesi günümüz projelerinin ataları olarak kabul edilebilir.

 

Detay için; 

NASA – https://history.nasa.gov/SP-3300/ch8.htm ve NASA Historical Overview of S/VTOL Aircraft Technology

 

DARPA – https://www.darpa.mil/program/vertical-takeoff-and-landing-experimental-plane

 

Rusya (SSCB) ve Almanya tarafından yapılan VTOL konusundaki deneysel çalışmalar;

 

Bu konulardaki güncel çalışmaların listesine geçmeden önce UAM, Uçan araba, VTOL gibi bazı tanımların açıklamalarını İngilizce ve Türkçe karşılıklarını vermek gerekir.

Urban Air Mobility (UAM) nedir?

 

Basitçe “Kentsel Hava Hareketliliği/Taşımacılığı” olarak tanımlanabilir. Aslında şehir içlerindeki hava trafiği kastedilmektedir.

Klasik uçaklar iniş-kalkış için bir piste ihtiyaç duymaktadır. Yeni gelişen pazarlar da düşünüldüğünde helikopterler gibi dikey iniş-kalkış yapabilen ve uçak gibi havada hızlıca yatay gidebilen hava araçlarına ihtiyaç duyulmaktadır. Bu kapsamda, gerek yolcu taşımacılığı gerekse de kargo taşımacılığı için yeni konseptler geliştirilmektedir.

Bu konseptlerde ana hedefler; sürenin azaltılması ve otonom uçuşlardır.

Amerikan Federal Havacılık İdaresi (FAA) tanımı şu şekilde;

Urban Air Mobility (UAM) envisions a safe and efficient aviation transportation system that will use highly automated aircraft that will operate and transport passengers or cargo at lower altitudes within urban and suburban areas.

UAM will be composed of an ecosystem that considers the evolution and safety of the aircraft, the framework for operation, access to airspace, infrastructure development, and community engagement.

Advanced Air Mobility (AAM) Nedir?

 

Gelişmiş Hava Hareketliliği/Taşımacılığı olarak tabir edeceğimiz bu tanım tüm hava trafiğinin birleşimini kastetmektedir.

Birçok bilim kurgu filminden ya da çizgi filmlerden hatırlayacağımız şekilde şehirlerin içinde binaların arasından ve üstünden bir hava trafiği öngörülmektedir. Bu hava trafiğinin emniyetli olması için de FAA, NASA, EASA ve Çin otoriteleri çalışmalar yapmaktadır.

FAA AAM tanımı aşağıdaki şekilde;

Advanced Air Mobility (AAM) builds upon the UAM concept by incorporating use cases not specific to operations in urban environments, such as:

– Commercial Inter-city (Longer Range/Thin Haul)

– Cargo Delivery

– Public Services

– Private / Recreational Vehicles

Uçan Araba (Flying Car) nedir?

 

Hem karada hem de havada ulaşım sağlayabilen araçlara “uçan araba” denilmektedir. Genelde VTOL hava araçları ile uçan arabalar karıştırılmaktadır.

 

Dikey Kalkış-İniş yapabilen (VTOL) hava aracı nedir?

 

Dikey kalkış-iniş yapabilen hava araçlarına VTOL hava aracı denilmektedir. Aslında helikopterler tipik bir VTOL hava araçlarıdır. Ancak son yıllarda elektrikli/hidrojen yakıt pilli veya hibrit yapılı motorlar kullanan ve helikopter tasarımından farklı tasarımlara sahip VTOL hava araçları geliştirilmektedir.

VTOL Concepts

Otonom uçuş ve otonom hava aracı nedir?

 

İngilizcesi “Autonomous Flight” olan bu tabir tam otonom ve yarı otonom olarak iki gruba ayrılabilir.

Yarı otonom uçuş: Hava aracı içerisinde ya da dışarısında bir pilot olmasına rağmen uçuşun birçok aşamasının bilgisayar kontrolünde yapılmasıdır.

Tam otonom uçuş: Hava aracı içerisinde ya da dışarısında bir pilota ihtiyaç duyulmadan uçuşun tüm aşamalarının bilgisayar kontrolünde yapılmasıdır. Bu tip uçuşta yolcu uçuşun bilgilerini girer ve uçuşu başlatır, herhangi bir pilot ya da uzaktan kontrol öngörülmemektedir.

Uluslararası Sivil Havacılık Teşkilatı (ICAO) tarafından (insansız) otonom hava aracı tanımı ise şöyledir;

Autonomous aircraft as “an unmanned aircraft that does not allow pilot intervention in the management of the flight.”

ICAO gelişmelere paralel olarak “unmanned” ifadesini çıkaracaktır.

Dünyadaki ve Türkiye’deki güncel ve prototip aşamasında olan uçan araba ve VTOL hava araçları listesi aşağıdaki şekildedir.

Başlamış ancak devam etmeyen projeler için de şuraya bakabilirsiniz. https://evtol.news/aircraft

  Üretici Hava aracı Tipi İtki Sistemi İlk Uçuş Kullanım Amacı Ülke Web Sayfası
1 Ehang 216 Çoklu Pervane Elektrik  2019 Hava Taksi Çin https://www.ehang.com/index/
2 Joby Aviation S4 Vektörel İtki Elektrik  2019 Hava Taksi  ABD https://www.jobyaviation.com/
3 Beta Technologies Alia S250 Kanat + Pervane Elektrik  2020  Kargo ABD https://www.beta.team/
4 Volocopter Volocity Çoklu Pervane Elektrik  2020 Hava Taksi  Almanya https://www.volocopter.com/en/
5 Lilium Jet Vektörel İtki Elektrik  2020 Hava Taksi Almanya https://lilium.com/
6 Archer Aviation* Maker Vektörel İtki Elektrik  2021 Hava Taksi  ABD https://www.archer.com/
7 Wisk Cora Kanat + Pervane Elektrik  2018 Hava Taksi  ABD https://wisk.aero/
8 Hyundai S-A1 Vektörel İtki Elektrik  2025 Hava Taksi  G. Kore https://www.hyundai.com/
9 Eve Air Mobility Eve Kanat + Pervane Elektrik  – Hava Taksi  Brezilya https://eveairmobility.com/
10 Sabrewing Rhaegal RG-1 Vektörel İtki Hibrit  2021 Kargo  ABD www.sabrewingaircraft.com
11 Vertical Aerospace VA-1X Vektörel İtki Elektrik  2021 Hava Taksi Birleşik Krallık https://www.vertical-aerospace.com/
12 Airbus CityAirbus Çoklu Pervane Elektrik  2019 Hava Taksi  Fransa https://www.airbus.com/innovation/zero-emission/urban-air-mobility/cityairbus.html
13 Pipistrel Nuuva V300 Dörtlü Pervane Elektrik  – Kargo Slovenya https://www.pipistrel-aircraft.com/
14 Elroy Air Chaparral Kanat + Pervane Hibrit  2019 Kargo ABD https://elroyair.com/
15 Dufour Aerospace aEro 3 Vektörel İtki Hibrit  2022 EMS  İsviçre https://dufour.aero/
16 Bell* Nexus 4EX Vektörel İtki Hibrit  – Hava Taksi ABD https://www.bellflight.com/products/bell-nexus
17 Baykar Cezeri Çoklu Pervane Elektrik  2020 Hava Taksi  Türkiye https://www.baykarsavunma.com/sayfa-Ucan-Araba.html
18 Aircar Aircar Çoklu Pervane Elektrik  2021 Özel  Türkiye http://www.aircarcorp.com/
19 Pal-V Liberty Uçan araba Benzin  2012 Özel Hollanda https://www.pal-v.com/
20 Terrafugia Transition Uçan araba Hibrit  2009 Özel  ABD https://terrafugia.com/
21 İstanbul Gelişim Ünv. Tusi Uçan Araba Elektrik  2020  Özel Türkiye https://gelisim.edu.tr/haber/yerli-ve-milli-ucan-araba-tusi-test-suruslerine-basladi
22 Skydrive SD-03 Uçan Araba Elektrik  2020 Özel Japonya http://en.skydrive2020.com/
23 VRCO NeoXCraft Vektörel İtki Elektrik  2021 Özel Birleşik Krallık https://vrco.co.uk/
24 Aeromobil AeroMobil Uçan Araba Dizel  2014 Özel  Slovakya https://www.aeromobil.com/
25 Horizon Cavorite X5 / Elroy Vektörel İtki  Hibrit  2024 Hava Taksi  ABD https://flyastro.com/
https://www.horizonaircraft.com/x5-aircraft/
26 Lift Hexa Çoklu Pervane  Elektrik  2019 Özel  ABD http://www.liftaircraft.com/
27 Klein Vision Flying Car Uçan Araba  Benzin  2020 Özel  Slovakya https://www.klein-vision.com/

Konsept Tasarım

Uyum Doğrulama Mühendisliği (CVE)

EASA Part-21 kapsamında Tasarım Organizasyonlarında (DOA) Tasarım Güvence Sistemi (DAS) 3 temel bileşenden oluşmaktadır. Bunlar;

  • Tasarım Fonksiyonu (Tasarım Mühendisleri)
  • Bağımsız Doğrulama Fonksiyonu (Uyum Doğrulama Mühendisleri)
  • Bağımsız Sistem İzleme Fonksiyonu (Denetçi)

Bu yazımızda Uyum Doğrulama Mühendislerinin (Compliance verification Engineer – CVE) görev ve sorumluluklarını, atanma kriterlerini ve eğitim gerekliliklerinden bahsedeceğiz.

UDM Görev ve Sorumlulukları;

  • Sertifikasyon Temelinin oluşturulması
  • Tip Sertifikasyon / Değişiklik / Tamir sürecinin yürütülmesi
  • Uyumun bağımsız bir gözle onaylanması
  • Sürekli Uçuşa Elverişlilik konularının takibi ve sürdürülmesi

UDM Atanma Kriterleri;

  • Part-21 içerisinde net bir gereklilik bulunmamasına rağmen tasarım, uyum doğrulama ve uçuşa elverişlilik konularında tecrübeli ve yetkin olan kişilerin atanması beklenmektedir.

UDM Eğitim Gereklilikleri;

Genel olarak aşağıdaki eğitimleri almış olması beklenir;

  • Part-21 eğitimi
  • Detaylı Tasarım Organizasyonu Onayı (DOA) eğitimi
  • Alanıyla ilgili teknik/özel eğitimler (Ör: Yapısal UDM – Malzeme Bilgisi, Uçak Yapıları, Kompozit yapılar, vb.)

Ayrıca bakınız;

EASA sık sorulan sorular;

What are the expectations of the Agency in respect to the appointment of CVEs?